Nog maar 1 jaar oud, maar wel al op waterski's

(29-08-2012 11:08) GENT - Maandenlang had Lucia uit Gent geoefend met papa. Eerst op het droge, daarna in het ondiepe. En kijk, tijdens de voorbije zomerprik gleed ze voor het eerst op latjes achter de boot van papa in de grote waterskivijver. Twintig maanden jong is ze. ‘Voor zover ik kan nagaan het jongste meisje ooit dat dat klaarspeelt', aldus de fiere vader. Terwijl een doordeweeksepeuter van twintig maanden nog enigszins wankel op de benen staat, doet Lucia niets liever dan waterskiën. Net als oudere broer Leon overigens, op zijn derde al een waterskiër met meer dan een jaar ervaring. ‘Wat wil je ook? Ze zien hier hele dagen niks anders', glundert papa Wouter Vermeulen (46), die zelf meerdere medailles won op Europese kampioenschappen waterski. Dit jaar wil hij nog een keer schitteren op het Belgisch kampioenschap slalom. Daarvoor traint hij dagelijks op de waterskivijver in Eke-Nazareth. Op de oever baten de Vermeulens een restaurant uit, waardoor de kinderen, Leon en Lucia, hun papa vaak door het water zien klieven. Handvat in parkje Leon en Lucia hebben niet alleen hun genen mee. Vlak na hun geboorte werd met watergewenning gestart en in hun parkje hing er al een handvat om zich aan op te trekken. Leon kon waterskiën op 20maanden en nu doet zijn zusje die stunt nog eens over. ‘Ik wil geen wedstrijdje starten tussen mijn kinderen, maar Lucia doet het zeker zo goed als haar broer. Leon is wat doordachter, maar Lucia vliegt er echt in. Ze kent geen spatje angst.' ‘Eerst hebben we maandenlang geoefend op het droge', zegt Wouter Vermeulen. ‘Urenlang slofte Lucia op latten door de living, tussen de klanten in het restaurant en zelfs in de sneeuw. Daarna trok ik haar al lopend door het ondiepe gedeelte van de vijver. In augustus was ze klaar om in de grote vijver aan een koord te worden voortgetrokken door mijn bootje. Neen, ze hoefde daarvoor niet te kunnen zwemmen. Belangrijk is wel dat ze geen schrik heeft om kopje onder te gaan. Anders was ik er niet aan begonnen.' Om de armpjes van zijn dochter te sparen, knutselde Wouter een systeem in elkaar waarbij het touw geen kracht uitoefent op het handvat maar op de latten. ‘Als de boot het touw strak trekt, gaan de latten glijden. Die zijn ook samengebonden, zodat ze niet uit elkaar kunnen drijven. Lucia moet vooral haar evenwicht kunnen bewaren.' Heimelijk hoopt Wouter natuurlijk dat zijn kinderen waterskikampioenen worden. ‘Maar ze moeten het in de eerste plaats graag doen.' En dat doen ze. ‘Zodra de zon komt piepen en het water niet te fris is, willen ze op de latten staan. En papa bezig zien is natuurlijk hun grootste stimulans.'